Sprzedaż na krótko, znana również jako sprzedaż krótka, to strategia handlowa, w której inwestor pożycza akcje i sprzedaje je na otwartym rynku, mając nadzieję na ich późniejsze odkupienie po niższej cenie i zwrócenie pożyczkodawcy. Strategię tę stosuje się, gdy inwestor uważa, że ​​cena akcji spadnie.

Aby sprzedać krótko, inwestor musi najpierw otworzyć rachunek zabezpieczający u brokera. Rachunki zabezpieczające pozwalają inwestorom pożyczać pieniądze od swojego brokera na zakup papierów wartościowych. Gdy inwestor ma rachunek zabezpieczający, może pożyczyć akcje od swojego brokera i sprzedać je na otwartym rynku.

Następnie inwestor jest odpowiedzialny za płacenie odsetek od pożyczonych akcji, dopóki ich nie odkupi i nie zwróci pożyczkodawcy. Oprocentowanie pożyczek zabezpieczonych jest zazwyczaj wyższe niż oprocentowanie innych rodzajów pożyczek, dlatego ważne jest uwzględnienie kosztu odsetek przy rozważaniu krótkiej sprzedaży.

Jeśli cena akcji spadnie po tym, jak inwestor sprzeda ją na krótko, inwestor może ją odkupić po niższej cenie i zwrócić pożyczkodawcy, osiągając zysk. Jeśli jednak cena akcji wzrośnie, inwestor będzie musiał ją odkupić po wyższej cenie, co spowoduje stratę.

„Sprzedaż na krótko” w handlu akcjami to strategia wykorzystywana do czerpania zysków ze spadku ceny akcji. W sprzedaży krótkiej inwestor pożycza akcje, których wartość jego zdaniem spadnie od brokera, a następnie sprzedaje te akcje na otwartym rynku. Później inwestor odkupuje tę samą liczbę akcji, najlepiej po niższej cenie, zwracając je brokerowi i zatrzymując różnicę jako zysk.

Sprzedaż krótka może być ryzykowna, ponieważ potencjalne straty są teoretycznie nieograniczone — cena akcji może rosnąć w nieskończoność, zmuszając inwestora do odkupu po znacznie wyższej cenie. Aby zarządzać tym ryzykiem, inwestorzy często ustalają zlecenia stop-loss. Sprzedaż krótka jest popularna na zmiennych rynkach i jest stosowana zarówno jako strategia spekulacyjna, jak i zabezpieczenie przed innymi inwestycjami portfelowymi.