Fundusze bez opłat prowizyjnych nie zawierają żadnych opłat prowizyjnych, a opłaty są po prostu odzwierciedlone w wartości aktywów netto funduszu. Opłata początkowa jest naliczana, gdy inwestor kupuje akcje, a opłata końcowa jest naliczana, gdy inwestor sprzedaje akcje.

Jednostki funduszy inwestycyjnych klasy C są obciążane stałą procentową opłatą liczoną od sprzedaży każdego roku.

W przeciwieństwie do akcji z opłatą wstępną, za którą inwestorzy są obciążani w momencie zakupu, i akcji z opłatą końcową, za którą inwestorzy są obciążani w momencie sprzedaży.

Roczna opłata może z czasem powodować kumulowanie się kosztów inwestora, dlatego ten rodzaj funduszu najlepiej sprawdza się w przypadku osób, które zamierzają posiadać jednostki uczestnictwa w funduszu przez okres krótszy niż trzy lata.

Akcje klasy C to rodzaj akcji zwykłych, które zazwyczaj mają mniej praw głosu lub nie mają ich wcale, w porównaniu z akcjami klasy A lub B. Akcje te są często emitowane przez spółki w celu zapewnienia kapitału inwestorom lub pracownikom bez rozwadniania kontroli wśród głównych interesariuszy. W przeciwieństwie do akcji klasy A, które zazwyczaj mają większą siłę głosu, akcje klasy C mogą mieć inne kompromisy, takie jak niższe wypłaty dywidend lub wyższe opłaty w funduszach inwestycyjnych. Niektóre spółki, takie jak Google (Alphabet), wykorzystują akcje klasy C (GOOG), aby umożliwić inwestycje publiczne, zachowując jednocześnie władzę decyzyjną założycieli za pośrednictwem akcji klasy B. Jednak akcje klasy C mogą nadal zyskiwać na wartości i być przedmiotem obrotu publicznego, co czyni je atrakcyjnymi dla inwestorów, którzy stawiają zyski kapitałowe ponad wpływ na głosowanie.