Obligacja korporacyjna to rodzaj papierów dłużnych emitowanych przez korporację w celu pozyskania kapitału. Firmy emitują te obligacje w celu finansowania działalności, ekspansji lub finansowania projektów. Kiedy inwestor kupuje obligację korporacyjną, zasadniczo pożycza pieniądze firmie. W zamian firma zgadza się płacić inwestorowi odsetki, znane jako stopa kuponu, w ustalonych odstępach czasu i spłacać kapitał (wartość nominalną obligacji) w dniu zapadalności obligacji.

Obligacje korporacyjne są zazwyczaj emitowane ze stałymi stopami procentowymi, które pozostają stałe przez cały okres obowiązywania obligacji. Istnieją jednak odmiany, w tym obligacje o zmiennym oprocentowaniu, gdzie oprocentowanie dostosowuje się do stawek rynkowych, oraz obligacje zerokuponowe, które są emitowane ze zniżką i nie płacą okresowych odsetek, ale zwracają wartość nominalną w momencie wygaśnięcia.

Obligacje korporacyjne są zazwyczaj klasyfikowane jako obligacje inwestycyjne lub obligacje wysokodochodowe (śmieciowe) na podstawie ratingu kredytowego emitenta, który odzwierciedla stabilność finansową firmy i prawdopodobieństwo spłaty jej długu. Obligacje inwestycyjne są uważane za bezpieczniejsze, ale oferują niższe dochody, podczas gdy obligacje wysokodochodowe wiążą się z większym ryzykiem i wyższymi zwrotami.

Dla inwestorów obligacje korporacyjne dają możliwość uzyskania stałego dochodu, choć wiążą się z ryzykiem kredytowym i ryzykiem stopy procentowej. Posiadacze obligacji mają pierwszeństwo przed akcjonariuszami w roszczeniach do aktywów spółki, jeśli zbankrutuje.