Koszyk walutowy to grupa walut używana do stabilizacji wartości waluty kraju. Zazwyczaj koszyk obejmuje waluty głównych partnerów handlowych kraju. Koszyk walutowy może być używany przez bank centralny kraju do określania wartości własnej waluty. Na przykład, jeśli wartość waluty kraju spadnie w stosunku do walut w koszyku, bank centralny może interweniować, kupując własną walutę i sprzedając waluty w koszyku w celu ustabilizowania wartości waluty kraju.
Koszyki walutowe są używane przez banki centralne do pomiaru wyników walut. Ponadto niektóre przedsiębiorstwa lub inwestorzy używają koszyków walutowych do zabezpieczenia lub dywersyfikacji ryzyka wahań kursów walutowych. Koszyki walutowe zazwyczaj obejmują waluty krajów najbardziej istotnych dla kraju lub organizacji korzystającej z koszyka, w oparciu o działalność handlową i inwestycyjną.

Koszyk walutowy to portfel wybranych walut o różnych wagach, wykorzystywany w celu zminimalizowania ryzyka związanego z wahaniami kursów jednej waluty. Funkcjonuje jako punkt odniesienia lub punkt odniesienia do wyceny waluty, ustalania kursów walutowych lub zarządzania rezerwami walutowymi. Na przykład koszyk specjalnych praw ciągnienia (SDR) MFW obejmuje dolara amerykańskiego, euro, juana chińskiego, jena japońskiego i funta brytyjskiego, z których każdy jest ważony na podstawie jego znaczenia w globalnym handlu i finansach. Poprzez dywersyfikację w wielu walutach koszyk zmniejsza zmienność i zapewnia stabilność, ponieważ zyski w jednej walucie mogą równoważyć straty w innej. Banki centralne i inwestorzy często wykorzystują koszyki walutowe w celu zabezpieczenia się przed ryzykiem kursowym i utrzymania zrównoważonej ekspozycji na rynki globalne.